نوستالژی

نوستالژی چیست
نوار قدیمی

نوستالژی احساساتی و حساسیتی است برای گذشته ، به طور معمول برای یک دوره یا مکانی با انجمنهای شخصی شاد. واژه نوستالژی, به معنی ” بازگشت به خانه  یک ترکیب یونانی است ، که شامل قانون στος ( nóstos ) ، به معنی “بازگشت” ، یک کلمه Homeric و ἄλγος ( glgos ) به معنی “درد” یا “درد” است

که توسط یک دانشجوی پزشکی قرن هفدهم برای توصیف اضطراب هایی که توسط مزدوران سوئیس در خارج از خانه می جنگند.

به عنوان یک وضعیت پزشکی توصیف شده است.  نوعی مالیخولیا – در اوایل دوران مدرن توصیف شد.

نوستالژی به حسرت گذشته, شخصیت, احتمالات و رویدادها, به ویژه ” روزه‌ای خوب ” یا ” کودکی گرم ” مرتبط است.

ادبیات علمی نوستالژی به نوستالژی نسبت به زندگی شخصی اشاره دارد و عمدتاً آثار نوستالژی را در طول مطالعه بررسی کرده‌است.

حس بویایی و لامسه به خاطر پردازش این محرک‌ها, ابتدا ازآمیگدال یا هسته آمیگدال , جایگاه عاطفی مغز عبور می‌کند.

خاطرات گذشته یکی از وقایع مهم است, کسی به آن توجه دارد, و جاهایی که در آن زمان سپری شده‌است. موسیقی و آب و هوا می‌توانند محرک قوی نوستالژی باشند.

تعریف نوستالژی

تعریف نوستالژی در طول زمان به شدت تغییر کرده‌است. همبستگی با واژه یونانی خود به معنای “بازگشت به خانه” و “درد، ” برای قرن‌ها به عنوان یک شرایط پزشکی بالقوه خطرناک و گاهی کشنده برای دل‌تنگی شدید احساس غربت در نظر گرفته می‌شد.

دیدگاه مدرن این است که دلتنگی احساساتی مستقل و حتی مثبت است که اغلب افراد اغلب آن را تجربه می کنند. پیدا شده است که دلتنگی گاهی اوقات عملکردهای بسیاری دارد

از جمله بهبود روحیه ، افزایش ارتباط اجتماعی ، افزایش اعتماد به نفس مثبت و ارائه معنای وجودی. بسیاری از بازتاب های دلتنگی بیش از یک عملکرد را ارائه می دهند ، و به نظر می رسد در کل به نفع کسانی است که آنها را تجربه می کنند.

نوستالژی همچنین با یادگیری و تلفیق حافظه همراه بوده است. 

خلق و خوی را بهبود بخشید

اگرچه دلتنگی اغلب توسط احساسات منفی برانگیخته می شود ، اما منجر به افزایش خلق و خوی فرد و افزایش احساسات مثبت می شود که می تواند ناشی از احساس گرما یا مقابله ناشی از تأملات دلتنگی باشد.

 یکی از راه های بهبود خلق و خوی ، مقابله مؤثر با مشکلاتی است که مانع خوشبختی فرد می شود. Batcho (2013) دریافت که دلتنگی دلتنگی با روشهای موفقیت آمیز مقابله در تمام مراحل مرتبط است

برنامه ریزی و اجرای استراتژی ها ، و تغییر موضع مثبت. این مطالعات به این نتیجه رسیدند که استراتژی های مقابله ای که احتمالاً در بین افراد مستعد نوستالژی وجود دارد

اغلب در مواقع استرس زا منجر به مزایایی می شوند. نوستالژی را می توان با تمرکز بیشتر روی استراتژی های مقابله و اجرای آنها ، از این رو در زمان های چالش برانگیز افزایش حمایت کرد.

افزایش حمایت اجتماعی

نوستالژی گاهی اوقات شامل خاطراتی از افرادی می‌شود که شما به آن‌ها نزدیک بودید و در نتیجه می‌تواند حس حمایت اجتماعی و ارتباطات را افزایش دهد.

نوستالژی به طور خاص با احساس تنهایی ایجاد می‌شود، اما با بازتاب روابط نزدیک، چنین احساسی را ایجاد می‌کند. به گفته ژو و همکاران (۲۰۰۸)، افراد تنهایی اغلب درک کمتری از حمایت اجتماعی دارند.

با این حال تنهایی منجر به نوستالژی، که واقعاً ادراک از حمایت اجتماعی را افزایش می‌دهد، منجر می‌شود.

بنابراین، ژو و همکاران (۲۰۰۸) به این نتیجه رسیدند که دل‌تنگی برای افراد در ارتباط با پیوستگی اجتماعی آن‌ها یک عمل ترمیمی محسوب می‌شود.

اعتماد به نفس

نوستالژی به عنوان یک مکانیزم مقابله عمل می‌کند و به مردم کمک می‌کند تا احساس بهتری نسبت به خود داشته باشند. 

می‌توان نتیجه گرفت که افرادی که به خاطرات نوستالژیک می‌اندیشند, نسبت به کسانی که به تجربیات هیجان‌انگیز آینده می‌اندیشیدند توجه بیشتری داشتند.

 به علاوه, در یک مطالعه دوم, برخی از شرکت کنندگان در مواجهه با اشتیاق و انعکاس قرار گرفتند.

 محققان مجدداً به ویژگی‌های خود نگاه کردند و دریافتند که شرکت کنندگانی که در معرض تجربیات نوستالژیک قرار نداشتند نشان‌دهنده الگویی از ویژگی‌های خودخواه و خود محور هستند. 

اما مشخص شد که این اثر در میان شرکت کنندگانی که در انعکاس نوستالژیک مشارکت داشته‌اند, تضعیف و تضعیف شده‌است.

ایجاد معنای وجودی

نوستالژی با بالا بردن تهدیدها برای بهزیستی و همچنین با ایجاد میل به مقابله با مشکلات یا استرس ، به افزایش عزت نفس و معنای زندگی در زندگی کمک می کند.

Routledge (2011) و همکارانش دریافتند که دلتنگی با معنای شخص در زندگی رابطه مثبت دارد. مطالعه دوم نشان داد که دلتنگی معنای درک شده در زندگی را افزایش می دهد

که تصور می شد با واسطه احساس حمایت اجتماعی یا پیوند ارتباط دارد. سوم ، محققان دریافتند که معنی تهدید حتی می تواند به عنوان یک محرک برای دلتنگی عمل کند ،

بنابراین بازتاب های دلتنگی را افزایش می دهد. با تحریک دلتنگی ، از آن دفاع می کند که در برابر چنین تهدیدی به حداقل می رسد

همانطور که در مطالعه چهارم مشاهده شد. دو مطالعه نهایی دریافتند که دلتنگی نه تنها می تواند معنی را ایجاد کند بلکه تهدیدات معناداری را با قطع ارتباط بین فقدان معنی و بهزیستی فرد به همراه می آورد.

مطالعات پیگیری نیز توسط Routledge در سال 2012 به پایان رسید که نه تنها معنای عملکرد نوستالژی را یافت ، بلکه به این نتیجه رسیدند که افراد نوستالژی معنای درک بیشتری دارند ، کمتر به جستجوی معنا می پردازند و می توانند تهدیدی وجودی را بهتر کنند

ارتقای رشد روانی

نوستالژی مردم را بیشتر مایل به درگیر شدن در رفتارهای رشد محور می‌کند و آن‌ها را تشویق می‌کند

که خودشان را به عنوان افراد رشد محور ببینند.” نوستالژی  ” (۲۰۱۴) پی برد که نوستالژی به میزان بیشتری در مواردی مانند” من از نوع فردی هستم که افراد ناآشنا، رویدادها و مکان‌ها را پذیرا هستم “.

 در اولین مطالعه، این اثرات به لحاظ آماری توسط عواطف مثبت ناشی از نوستالژی افزایش یافت – حدی که  باعث شد تا شرکت کنندگان احساس خوبی داشته باشند. 

در مطالعه دوم، نوستالژی به نتایج رشد مشابه منجر شد اما اثرات مخرب ناشی از اعتماد به نفس ناشی از نوستالژی غلط بود.

فریبنده

ک مطالعه اخیر ، ایده نوستالژی را نقد می کند ، که به نوعی می تواند به یک مکانیسم دفاعی تبدیل شود که مردم با استفاده از آن از حقایق تاریخی جلوگیری می کنند.

این مطالعه به تصویرگری های مختلف آپارتاید در آفریقای جنوبی پرداخته و استدلال می کند که دلتنگی به دو صورت ظاهر می شود

«دلتنگی ترمیمی» آرزوی بازگشت به آن گذشته ، و «دلتنگی بازتابی» که با انتقادی بیشتر آگاهی دارد.

آسوده خاطری

یادآوری خاطرات گذشته باعث آسایش و کمک به سلامت روان می‌شود. یک مطالعه پزشکی اخیر جالب توجه به اثرات فیزیولوژیکی تفکر درمورد خاطرات خوب گذشته را دارد.

 آن‌ها دریافتند که تفکر در مورد گذشته در واقع ادراک از گرمای جسمانی را افزایش می‌دهد

به عنوان یک ابزار سیاسی

در مطالعه‌ای که در سال 2014 توسط Routledge انجام شد ، وی و یک تیم مشاهده کردند که هرچه افراد بیشتر گزارش شده دچار اختلالات اساسی و عدم قطعیت در زندگی خود شوند ، بیشتر از گذشته دلتنگی می کنند.

 Routledge نشان می دهد که با استناد به ایده گذشته ایده آل ، سیاستمداران می توانند اضطراب ها و عدم اطمینان های اجتماعی و فرهنگی را تحریک کنند که دلتنگی را به عنوان ابزاری برای ترغیب سیاسی به خصوص جذاب و مؤثر می کند.

چرا نوستالژی؟

یک روز عصر به پارک نزدیک منزلتان می روید.

بازی و سرو صدای بچه ها ,یا دیدن سرسره و یا چرخ و فلک داخل پارک.

گذر از محله های قدیمی و دیدن کوچه های تنگ و باریک, و استشمام بوی زمین خاکی آب خورده و خیس

یا شنیدن آهنگی خاطره انگیز یا دیدن فیلمی از دوران کودکی شما

و در کل حسهای چندگانه بدن که در یک لحظه ناخودآگاه شما را به دنیای دیگری پرت می کند.

به دنیای کودکی, یا احتمالا جوانی و نوجوانی

برای مدتی شاید کوتاه, شاید بلند خوشحال و در عین حال غمگین باشید.

خوشحال از اینکه خاطرات گذشته را مرور می کنید و غمگین از اینکه دیگر به آن روزگاران دسترسی نخواهید داشت.

به این حس میگن نوستالژی

به وسیله و عناصری هم که باعث و بانی این حس هستند نوستالژیک گفته میشه.

نوستالژی شمشیر دو لبه هست. میتواند حال شما را خوب کند یا بد.

میتونه تاثیر خوبی در زندگی شما بگذارد و با افراط در آن زمین گیر شوید.

سوالی در اینستاگرام بچه های دیروز پرسیدم و احتمالا در تلگرام هم خواهم پرسید.

چرا آدمها دنبال نوستالژی میرن؟ نوستالژی اصلا اهمیت داره؟فکر کردن به گذشته و خاطرات تلخ و شیرین چه سود و زیانی داره؟

نظر برخی دوستان درباره نوستالژی خوب است یا بد؟

دوستان اینستاگرام

 بنفشه :
فکر کردن بیش از حد به گذشته به دلیل افسردگیه،اما،خاطره بازی و حس نوستالژی به دلیل جا موندن بخشی از هویت انسان در گذشته س،مرورش فوایدی داره،از جمله حس لذت،بهره گیری از تجارب گذشته و بکار بستنش در آی

ملکی:


فکرنمیکنم هیچ دهه ای مثل دهه پنجاه وشصت سرشاراز نوستالژی باشه…حتی با استکان ونعلبکیش هم خاطره داریم..چون درکنارخانواده وعزیزانمون بودیم بدون هیچ غم وغصه ای…هیچ سریالی مثل وضعیت سفید نتونسته نوستالژی رو به تصویربکشه…حتی صحبتها وتکه کلام ها هم همه مخصوص همان دوره هاست……واقعا یادش به خیر…

سارا:


بنظرم توی دنیای امروزی که اصولا افراد مستقل عمل میکنند و وجه اشتراکی با دیگران ندارند، برای ارتباط برقرار کردن یه گریزی به گذشته میزنیم که یه وجه اشتراکایی رو در گذشته پیدا کنیم که خیلی هم لذت بخشه، اینکه همه به نوعی نسبت به یه مساله احساس مشترک داشتن هم قشنگه و هم عجیب!!

صالح:


نوستالژی ی گریزه ذهنی ب قبل و تداعی خاطرات چ خوب چ بد عالی ب نظر من عالییییی تا مثبت هس منفی هم هس نمیشه همش خوب باشه💛

رضا:
نوستالوژی ها جزیی از زندگی هر کسی هستند من که کلا باهاش حال میکنم.

علی صادق آبادی:
والله یه سوالی پرسیدی که نمیدونیم ازکجاشروع کنیم.مثل شروع یه مسافرته وسط بیابونی بی نام و نشون که معلوم نیست به کجا ختم بشه.

 رویا نمکی:
اول از همه اینکه فکر می کنند گذشته بهتر بوده و حالا مثل قبل نیست، دوم اگه نوستالژی به دوران کودکی بازگردد، به دلیل نداشتن دغدغه و فشارهای زندگی ذهن و روان آسوده تری داشتند

همه زندگی بازی بوده، انسان می خواهد برای دقایقی با دیدن یا شنیدن چیزهایی که آن خاطرات را زنده می کند به حال خوش گذشته بازگردد

 محمدی:

نوستالژی ها بخشی از وجود آدم هان … میتونن یه آهنگ باشن یه عکس باشن یه مکان یه کلمه یه صدا یه تاریخ … بدون نوستالژی آدمها مریض میشن.

 معصومه باوفا :
به نظر من اصلا بدون اینکه بخواهیم،ناخواسته درگیر خاطرات و نوستالژی هستیم و در عین غم اما شیرینی خاص خودش رو داره😊

 در این دنیای عجیب و غریب نیاز که هر از گاهی نقبی به گذشته زد و الکی خوش بود

fard_ghareh_lar

 علی :
دوتا نعمت با ارزش ، فراموشی و بیاد آووردن…

 حمیرا سبحانی :
نوستالژیها بخشی از زندگی مارو تشکیل میدن با یادآوریشون حس خوبی پیدا میکنم 👌👌👌

 فدورا :
به شخصه شاید : حال فعلی غمگین و آینده ایی مبهم و تنها راهش پناه بردن به گذشته‌یِ خوش هستش که به نوستالژی بازی مبتلامون کرده

 حسین :
نوستالژی هم بیماریه هم درمان. درمان جاهای خالی زندگیمون، مرض عقب نگه داشتنت از هر چی در انتظارته

فاطمه:
درمورد پستتون بگم که من به شخصه وقتی از چیزهای قدیم تصویر یا فیلمی میبینم یا صحبت از خاطرات گذشته میشه این میاد تو ذهنم که زندگی تو گذشته چه آسونتر بود،

چقدر روان میگذشت بدون استرس،بدون نگرانی به آینده،اصلا هیچ مشکلی رو ب دل نمیگرفتیم،از کسی ناراحتی میدیدیم راحت گذشت داشتیم،و انگار غمی نبود،و شادی واقعی بود،البته بیشتر با یاداوری این خاطرات از ی طرفم دل ادم میگیره, 

بابک:
نوستالژی یعنی غم شیرین گذشته که به نظر میرسه در افراد مختلف علاقه به آن متفاوته مثل هر چیز دیگری…البته شرقیها علاقه بیشتری به نوستالژی دارن

فیروزه:
انسان به خاطراتش زنده ست یاداوری خاطرات خوش گذشته برای من حس خوبی داره روزهایی که صفا وصمیمیت وسادگی زیاد بود سعی میکنم خاطرات بد را زیاد مرور نکنم فقط ازشون درس میگیرم

افشین:

بنظرم یه سری خاطرات هستن که هیچوقت قابل تکرار نیست هیچوقت اون حس و حال رو دیگه به آدم نمیده واسه همین همیشه دنبال زنده نگه داشتن اون خاطراته در کل چیز خوبیه

پروین:
گذشته را به آینده ام وصل کردم تا هر وقت کم آوردم به گذشته رجوع کنم و کودکی که دغدغه ای نداشتم را ببینم و بخندم

مهشید عسکری:
خاطرات قديمى يادها،عطر ها و لحظه هايى رو زنده مى كنند كه دست نيافتنى هستند و در ناهنجارى اين روزها،ما رو دچار آرامشى عجيب مى كنند .هرچند كوتاه ،يا حتى تلخ .اما دلچسب و دلنشين و رويايى هستند .ما اصولا دنبال دستاويزى مى گرديم كه از اين حال امروزى بيرونمون ببره و چون به آينده اعتمادى نداريم گذشته هميشه برامون صميمى تره. با بعضى از خاطره ها يه عطرى ياد آدم مياد كه هرگز و هيچ كجاى زندگيمون استشمام نميشه و نخواهد شد.😌😌😌

سحر افشارمنش:

چون تو حصار مدرنیته گیر کردیم😕هیچی حالمونو خوب نمیکنه حس میکنیم زندگیمون مکانیکی و ماشینیه،همه دائم دارن مینالن به هرکی میرسی تا ثابت نکنه غمش از تو بیشتره ول کن نمیشه😅😅یادمون میاد ک چقدر قبلنا امکانات کم بود ولی دلا خوش بود غم و غصه ها کمتر بود همین یادبودها هم ته دلمونو شیرین میکنه یه شیرینی قشنگ😍😍

لیلی:
آدمهانمیتونن خاطرات خودشون رو ازیادببرن

زهرا ترک آذری:
وستالژی یعنی فقط دوران پرشوروشوق کودکی مان, مثلا زندگی رو به سه بخش کودکی,جوانی, پیری تقسیم کنیم, کودکی هر چقدرم سخت بگذره بهتر از دوران جوانیه

منابع

83 / 100 امتیاز سئو

Leave A Reply

Your email address will not be published.